european citizen's logos

Κανενα πολιτικο αντισταθμισμα;

In Άρθρα,Πολιτικά on Μαΐου 3, 2010 at 1:53 μμ

Βρισκόμαστε σε άλλη μία καμπή της σύγχρονης ιστορίας μας.

Βιώνουμε μία κρίση θεωρητικά οικονομική. Μας ζητούνται θυσίες, μας ζητείται συναίνεση στον «από κοινού» αγώνα. Αν και οι δύο προαναφερθείσες προτάσεις χωρούν πολύ συζήτηση ας επικεντρωθούμε προς το παρόν στο ζητούμενο. Αλήθεια τι προσδοκούμε και ποια είναι τα «ανταλάγματα» που παίρνουμε ή ακόμη ορθότερα θα πρέπει να ζητήσουμε; Σε αυτή την διαπραγμάτευση με τι αιτήματα κατεβαίνουμε απέναντι στο πολιτειακό καθεστώς;

Ο αγώνας άραγε είναι για το παντεσπάνι, για τον 13ο μισθό, για 20 λεπτά φτηνότερα στη βενζίνη; Αρκεί να μας μοιράσουν λίγο παραπάνω κομμάτι από την οικονομική πίτα της ίδιας μας της χώρας για να επιστρέψουμε στον καναπέ από όπου βίαια μας σήκωσαν; Με πόσα αργύρια εξαγοράζεται η αυτοδιάθεση και αυτοδιαχείρισή μας;

Η ένθερμη μου γνώμη είναι ότι στην κρίση αυτή η οικονομική πλευρά είναι συνεπακόλουθο της πολιτικής πτώσης, της πνευματικής παρακμής, και το οικονομικό σκέλος είναι το τελευταίο ζητούμενο και όχι το πρώτο. Ζούμε το τέλος μιας εποχής, την χρεωκοπία της μεταπολίτευσης και των εκφραστών της.  Αν θέλουμε να βγούμε ακμαίοι και ελεύθεροι πρέπει να συμφωνήσουμε ως πολίτες στο τι ζητάμε πραγματικά. Αν δούμε τον στόχο και το όραμα, μπορούμε να αναζητήσουμε εν συνεχεία και τον τρόπο.

Με το φτωχό μου το μυαλό για αρχή καταγράφω τα εξής:

  1. Κατάργηση Βουλευτικής Ασυλίας και της Παραγραφής Αδικημάτων
  2. Εγκαθίδρυση Άμεσης Δημοκρατίας με αναβάθμιση του θεσμού των δημοψηφισμάτων
  3. Πόθεν Έσχες σε όλους τους πολιτικούς και δημοσίους λειτουργούς διαχείρισης χρήματος από το 1975
  4. Εξεταστική επιτροπή και ποινική δίωξη όσων εμπλέκονται στις συναλλαγές Ελληνικού κράτους με Goldman Sachs.
  5. Ανάπτυξη. Δεν είμαι αρμόδιος, αλλά με συρρίκνωση της αγοράς και ληστρική φορολογία πλήττεται και η κατανάλωση και η επιχειρηματικότητα. Θα σκεφτόμουν μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση όπως μειωμένοι συντελεστές, μείωση ΦΠΑ, φοροαπαλλαγές για νέες επιχειρήσεις.
    Επίσης άμεση κρατική αξιοποίηση ορυκτού πλούτου με οποιοδήποτε κόστος.
  6. Εθνική παιδεία, αξιολόγηση δασκάλων και καθηγητών.

Αν είχαμε τέτοιες πολιτικές ενέργειες ως αντιστάθμισμα στα μέτρα, αν αυτό που πέρναμε πίσω («αγοράζαμε» με τις οικονομικές θυσίες μας) ήταν Δικαιοσύνη, Ευνομία, Δημοκρατία, τότε θα αποκαθίστατο το συμβόλαιο πολιτών και κράτους με κοινό πλέον στόχο την ανάκαμψη της χώρας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: