european citizen's logos

Archive for the ‘Πολιτικά’ Category

Μίαν απάντηση στο άρθρο του Focus

In Πολιτικά on Οκτώβριος 17, 2012 at 1:47 πμ

Καταρχήν θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για αυτή την προσπάθεια ειλικρινούς διαλόγου και μάλιστα με ένα άρθρο στην μητρική μου γλώσσα.
(η απάντηση στα γερμανικά χάριν της ευγενικής προσφοράς της Tanja)

Δεν υπάρχουν πραγματικά ιδιαίτερα σημεία που ένας σώφρων Έλληνας θα διαφωνούσε.
Παρά τις ιστορικές μνήμες του πολέμου, είμαστε σε μία διαλεκτική ανταλλαγή για αιώνες.
Θαυμάζουμε τον Goethe, περιπλανούμαστε στην άβυσσο του Nietzsche, μαθαίνουμε κλασική μουσική σπουδάζοντας Bach.
Μάρτυς μας ο Θεός είμαστε οι μεγαλύτεροι οπαδοί των Scorpions!
Οπότε πέρα από τα πικρά λόγια και τις γραφικές διαμαρτυρίες, δεν είμαστε θυμωμένοι με τον γερμανικό λαό, ούτε και ιδιαιτέρως προσυλωμένοι στην κα Μέρκελ.
Η διαμαρτυρία ήταν εναντίον ενός συμβόλου της ευρωπαϊκής νομεγκλατούρας η οποία προωθεί μία ατζέντα τελείως διαφορετική από αυτή που παρουσιάζεται.
Ως εκ τούτου σε αυτό το άρθρο (του focus) χάνεται ο στόχος για τον οποίο πραγματικά οι Ευρωπαίοι (και οι Έλληνες επί προκειμένω) διαδηλώνουν.
Ναι χρειάζεται να ισοσκελίσουμε τον προϋπολογισμό μας.
Όχι δεν είμαστε τεμπέληδες (δεν αναφέρεται στο άρθρο), καθότι ανέμεσα στους Ευρωπαίους δουλεύουμε τις περισσότερες ώρες σύμφωνα και με την Eurostat.
Working Hours Eurostat
Productivity Charts

Ναι η εγχώρια ελίτ πληρώνει λιγότερους φόρους, και προς τιμήν της η κα Μέρκελ έκανε αναφορά στο ζήτημα μπροστά στον ανεπαρκή Έλληνα Πρωθυπουργό ότι δεν είναι υπαίτια η Ευρώπη που οι ίδιοι πάντα άνθρωποι επωμίζονται τα φορολογικά βάρη.
Ωστόσο είναι η ίδια ελίτ με την οποία συνεργάσθηκαν οι αξιωματούχοι της Siemens και της Thyssenkrupp στα πολιτικά σκάνδαλα δωροδοκίας.

Rapport lawfirm Debevoise & Plimpton (D&P)

Top Secret Greek Submarines Payment Files

Ορισμένοι από αυτούς μάλιστα δολοφονήθηκαν για να κουκουλωθούν αυτά τα διεθνή σκάνδαλα.
http://greece.greekreporter.com/2012/05/28/greek-ex-minister-bribery-scandal-could-easily-become-spy-novel/
Σκάνδαλα που επιβάρυναν υπέρμετρα τον δανεισμό της χώρας μου, εν γνώσει της Ευρώπης.
Ναι, μεταρρυθμίσεις και τεχνικός εξυγχρονισμός είναι απαραίτητος (και η Γερμανική τεχνογνωσία είναι ευπρόσδεκτη).
Ωστόσο πίσω από την εύηχη λέξη “μεταρρύθμιση” κρύβεται το ξεπούλημα δημοσίων υποδομών όπως:
Το δημόσιο νερό (
SaveGreekWater.org), η ΔΕΗ, λιμάνια, αεροδρόμια…
Μία υποδομή πληρωμένη από γεννεές Ελλήνων, ενίοτε και με επιπλέον χρηματοδότηση από Ευρωπαϊκά κονδύλια, η οποία τώρα αποτιμάται σε ιστορικά χαμηλές χρηματιστηριακές αξίες ώστε να παραχωρηθεί σε ιδιωτικές πολυεθνικές όπως η Suez.
Εταιρίες με αποδεδειγμένο ιστορικό επικίνδυνων πρακτικών για τη δημόσια υγεία.

——

Και τώρα προχωράμε στο κυρίως θέμα. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει νομοθετηθεί η παροχή περισσοτέρων από 230 ΔΙΣεκατομμυρίων ευρώ προς τις τράπεζες.

  • Γιατί τα χρήματα των φορολογουμένων (Ελλήνων κατ’ αρχήν και Γερμανών εν συνεχεία) να διασώζουν ιδιωτικούς οργανισμούς στο όνομα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;
  • Γιατί ιδιωτικές τράπεζες χρησιμοποιούν την διάσωση για την αγορά δημοσίων οργανισμών με δημόσια κεφάλαια; Μήπως εμείς οι Ευρωπαίοι γίναμε ξαφνικά οι χορηγοί της ιδιωτικής ανάπτυξης χωρίς να είμαστε καν μέτοχοι των επιχειρήσεων;
  • Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγοράζει Ελληνικά ομόλογα υποτιμημένα στο 20% της αρχικής αξίας και απαιτεί την πληρωμή των τόκων και χρεολυσίων στο 100% της τιμής; Αυτό είναι ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ή καθαρή τοκογλυφική εκμετάλλευση;
  • Γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος, ένας Ιδιωτικός Οργανισμός, διαχειρίζεται τα δημόσια αποθεματικά δημόσιων οργανισμών όπως Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια, Ασφαλιστικά Ταμεία και χρησιμοποιεί τα δημόσια κεφάλαιά τους για την αγορά ελληνικών ομολόγων στην κατοχή ξένων κεφαλαίων στο πλήρες της αξίας τους για να τα πουλήσει εν συνεχεία υποτιμημένα τουλάχιστον 80%;

Το τραπεζικό σύστημα μας οδηγεί στη χρεοκοπία και εμείς (οι ευρωπαϊοι) το χρηματοδοτούμε κιόλας!


Θα μπορούσα να συνεχίσω για τη Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε Ευρωπαϊκό γκέτο μεταναστών, αλλά δεν θα ήθελα να κουράσω με περεταίρω τεκμήρια αδικίας σε όλα τα επίπεδα.
Καταλήγοντας η διαμαρτυρία μας δεν είναι τόσο επιφανειακή όσο παρουσιάζεται ή και κάποιες φορές δικαιωματικά δίνει την εντύπωση από ορισμένους διαδηλωτές.

Οι Γερμανοί δεν είναι ο εχθρός, ούτε ο δικός μας εχθρός.
Οι ολιγάρχες και οι τράπεζες είναι, εγχώριοι και διεθνείς.

A response to Focus’ article

In Πολιτικά on Οκτώβριος 10, 2012 at 1:13 μμ

First of all my appreciation for the attempt for an open dialogue with this article written in my native language.
(here is the German version of the article )
My apologies I have to reply in English. It is only out of necessity.
(Thanks to Tanja we have a german version of this response)

There is not really much that any reasonable Greek can contradict to this article.
Despite historical war memories, we are in a dialectical exchange for centuries.
We admire Goethe, we are wondering in the abyss of Nietzsche, we learn clasical music studying Bach.

For God’s shake we are the biggest fans of Scorpions!

So despite some bitter words and extravagant protests, we are not angry against German people, we are not even much interested in mrs Merkel directly.
The protest was against the symbol of a european bureaucratic policy which moves forward a different agenda than what is truly presented.
So this article somewhat misses the point of why europeans (and greeks in particular) are actually protesting.
Yes we do need to have a balanced sheet and an efficient state.
No we are not lazy bums (not mentioned on this article), among europeans we work more hours than any, based on Eurostat.
Working Hours Eurostat
Productivity Charts
Yes the local elite pays less taxes, and mrs Merkel to her honour mentioned it in front of our inefficient Prime Minister that it isn’t Europe’s fault the same low income people carry the burden of taxation.
It is though the same elite that cooperated with Siemens and Thyssenkrupp officials in the political scandals of bribery.
Some of these guys are even murdered in order to cover up the international scandal.
http://greece.greekreporter.com/2012/05/28/greek-ex-minister-bribery-scandal-could-easily-become-spy-novel/
Scandals that have increased my country’s debt proportionally, not without Europe’s knowledge.
Yes reforms and technical consultation is necessary (and German technique is welcomed).
Behind the word reforms though hides the sell out of our public infrastructure like:
Public water (SaveGreekWater.org), Public energy, ports, airfields…
Infrastructure paid by many greek generations, some even with European funding, is now valued at bottom low stock market prices to be passed to private multinational companies like Suez.
Companies with a proven record of hazardous management for public health.
——-
And now we move on to the main issue. The last two years there has been national legislation of more than 230 BILLION euros aid towards banks.
  • Why would tax payers money (Greek’s at first, German’s later on) bailout private institutions and name this as european solidarity?
  • Why would private banks use this bailout money to buy public institutions using public funding? Are we europeans funding private growth without even being stock holders?
  • Why does ECB buy Greek bonds in a devalued price of 20% of the original (80% gain), and demand full interest and full repay? Is this european solidarity or market exploitation?
  • Why does our National Bank of Greece, a PRIVATE Organization, manage public funds of public institutions like Hospitals, Universities and Pension funds, and use our public treasure to buy foreign capital’s greek bonds at full price, and selling it back devalued more than 80%?

The Banking system is driving us to bankruptcy and we (all europeans) are funding it!

I could go on with the Dublin II treaty which has transformed Greece into Europe’s ghetto of refugees but I wouldn’t want to tire you more with the injustice in all levels.
So our protesting is not as superficial as sometimes presented, or even actually demonstrated by some people in an unaesthetic way.
Germans are not the enemy and not our enemy.
Oligarchs and the banks are, domestic and foreign.

Συνέντευξη με έναν Βρετανό διπλωμάτη

In Άρθρα,Πολιτικά on Ιουλίου 7, 2011 at 9:30 πμ

Πρώην διπλωμάτης (1975-1981), ο Βρετανός λέκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Γουίλιαμ Μάλινσον, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Πικρές Ελιές» -που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις εκδόσεις της Εστίας- ανατρέχει στην ιστορία της Κύπρου και τις ποικίλες περιπέτειες που ο λαός τής μαρτυρικής Μεγαλονήσου βίωσε, ενώ στη συνέντευξή του στην «Ε» μιλά και για το σήμερα, το Αιγαίο, το Καστελόριζο, τα πετρέλαια, την ελληνοκυπριακή προσέγγιση με το Ισραήλ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Πρώην Βρετανός διπλωμάτης, ο Γουίλιαμ Μάλινσον καταγράφει στο βιβλίο του «Πικρές Ελιές» (εκδ. Εστία) μερικές πικρές αλήθειες για την Κύπρο
Από τη διπλωματία γιατί φύγατε;

«Ισως παραήμουν ευθύς χαρακτήρας για διπλωμάτης. Αν και ο σοβαρότερος λόγος ήταν η αίσθηση ότι η Βρετανία είχε πάψει πλέον να είναι ανεξάρτητη, συνεπώς, στο υπόλοιπο της καριέρας μου, δεν θα δούλευα για την πατρίδα μου αλλά για την Αμερική…».

Και πώς φτάσατε στη συγγραφή ενός βιβλίου με θέμα την Κύπρο;

«Οταν βρέθηκα το 1994 με υποτροφία στην Ελλάδα για το διδακτορικό μου, που ήταν σχετικό με τον Ψυχρό Πόλεμο, ανακάλυψα ένα έγγραφο του 1975, υπαγορευμένο από τον επικεφαλής του Φόρεϊν Οφις, το οποίο έλεγε: «Πρέπει να διαιρέσουμε τους Ελληνες και τους Τούρκους». Δεν πίστευα στα μάτια μου, οπότε αποφάσισα να το ερευνήσω περισσότερο. Στην πορεία συνειδητοποίησα τη σημασία του θέματος της Κύπρου, παρότι οι Ελληνες μάλλον τείνουν να το αποφεύγουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο θέμα της παροχής των ντοκουμέντων για την Κύπρο, οι Ελληνες με δυσκόλεψαν περισσότερο από τους Βρετανούς!».

Για ποιο λόγο οι Ελληνες «ζορίζονται» με το θέμα της Κύπρου; 

«Επειδή υπάρχουν πολλοί «σκελετοί στο ντουλάπι τους».Προσωπικότητες του δημόσιου βίου που έκαναν πολύ άσχημα πράγματα στο θέμα της Κύπρου και είναι ακόμη εν ζωή… Επίσης, η ελληνική ιντελιγκέντσια και οι πολιτικές τάξεις δεν θέλουν να αναφέρονται ιδιαίτερα στο θέμα, επειδή υπήρξαν φορές στο παρελθόν που η «κυπριακή ουρά έσερνε το ελληνικό σκυλί»: η ιστορία του Μακάριου, η ιστορία της τουρκικής εισβολής, η ιστορία της χούντας κλπ. δημιούργησαν ένα κλίμα στην Ελλάδα όχι ευνοϊκό για δημόσιες συζητήσεις σχετικά με την Κύπρο. Υπάρχει μια διάθεση να κρατιούνται χαμηλοί τόνοι κι ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο φόβος της Τουρκίας».

……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Κομματικό κράτος

In Άρθρα,Πολιτικά on Ιουνίου 28, 2011 at 11:24 πμ

Το κάτωθι άρθρο καταδεικνύει με τον πλέον γλαφυρό τρόπο πως ο κομματικός στρατός καταληστεύει επί δεκαετίες τις Δημόσιες Υπηρεσίες προς όφελός του και των διαπλεκομένων.

 Είναι λοιπόν η πώληση της δημόσιας περιουσίας, των δημοσίων μετακινήσεων, του δημοσίου νερού η λύση στο πρόβλημα, ή μήπως καταφανέστατα η τελευταία σελίδα ενός προμελετημένου εγκλήματος με ιθύνοντες κομματόσκυλα της μεταπολίτευσης;

Μας ληστεύουν χρόνια και για την μεγάλη έξοδό τους επιχειρούν ως τελευταία τους πράξη να μας ξεπουλήσουν.

η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ο μάνατζερ που φέρνει κέρδη στα τρένα.

Απίστευτες ιστορίες σκανδάλων, πελατειακών σχέσεων και πλιάτσικου ανακαλύπτει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κ. Αθ. Ζηλιασκόπουλος

Ο κ. Αθ. Ζηλιασκόπουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, έχει διδάξει επί 16 έτη σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ελλάδας, με ειδίκευση στη βελτιστοποίηση συστημάτων μεταφορών. Θα μπορούσε να έχει το τουπέ του ειδήμονα, αλλά είναι ένας απλός και εξαιρετικά ευγενικός άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει προδώσει τις ρίζες της καταγωγής του από το Θούριο Εβρου. Οταν προκηρύχθηκαν θέσεις μέσω του open.\gov, αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αφήσει τη θεωρία και να περάσει στη δράση.«Πιστεύω ότι μπορώ να σώσω τον ΟΣΕ, διαφορετικά δεν θα δεχόμουν τη θέση αυτή» έλεγε τις πρώτες ημέρες που βρέθηκε στην καρέκλα του επικεφαλής της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Οι συνομιλητές του τον αντιμετώπιζαν με συγκατάβαση. 
Εκείνος όμως μιλούσε με την πείρα πολλών ετών εργασίας στους αμερικανικούς σιδηροδρόμους. Εναν χρόνο αργότερα κατάφερε να μειώσει εντυπωσιακά το έλλειμμα του ΟΣΕ. Από 230 εκατ. ευρώ το έφθασε στα 55 εκατ. ευρώ. Ως το τέλος του έτους εκτιμά ότι ο ΟΣΕ θα μπορεί να παρουσιάσει τα πρώτα ευρώ κέρδους από την εποχή ίσως της ίδρυσής του!

Oι αριθμοί, όσο εντυπωσιακοί και αν είναι, δεν μπορούν να αποτυπώσουν το μέγεθος της προσπάθειας την οποία καταβάλλει ο κ. Ζηλιασκόπουλος. Η σύγχρονη ιστορία του ελληνικού σιδηροδρόμου είναι ένα απίστευτο αφήγημα σκανδάλων, πελατειακών σχέσεων, πλιάτσικου και παραλογισμού. Μια μικρογραφία, δηλαδή, του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Το «ξήλωμα» του… παρα-ΟΣΕ που είχε θεριέψει στο πλάι του κανονικού Οργανισμού, ο οποίος ρήμαζε, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκε να βάλει βαθιά το μαχαίρι ο κ. Ζηλιασκόπουλος, να υψώσει σθεναρή αντίσταση απέναντι σε αδίστακτα συμφέροντα ο υπουργός Μεταφορών κ. Δ. Ρέππας και να βάλουν πλάτη κόντρα στις πιέσεις συνδικαλιστικών στελεχών του ΠαΣοΚ ορισμένοι βουλευτές που γνώριζαν σε βάθος την υπόθεση, όπως ο κ. Γ. Φλωρίδης. Στην πορεία η υπόθεση εξυγίανσης του ΟΣΕ μετατράπηκε σε θρίλερ. Εκτοξεύτηκαν απειλές, σημαντικά έγγραφα φυγαδεύτηκαν από τις κεντρικές υπηρεσίες και κρύφτηκαν για λόγους ασφαλείας και κάποια παρακλάδια του θέματος έφθασαν ως το Μέγαρο Μαξίμου.

Η «Πρόοδος» των συνδικαλιστών 
Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται από την εταιρεία «Πρόοδος», την οποία είχαν συστήσει συνδικαλιστές του ΠαΣοΚ με διευθυντικές θέσεις στον ΟΣΕ το 1995. Το σύστημα με το οποίο δούλευε η εταιρεία ήταν απλό: όταν ένας πελάτης ενδιαφερόταν για μεγάλες μεταφορές, οι αρμόδιοι του ΟΣΕ του έλεγαν ότι ο Οργανισμός δεν έχει την κατάλληλη υποδομή και τον έσπρωχναν προς τους ιδιώτες. Αυτοί έπαιρναν τη δουλειά και στη συνέχεια ο ΟΣΕ… έβρισκε την υποδομή και διακινούσε τα εμπορεύματα με έκπτωση που έφθανε ως 87%! Η «Πρόοδος» είχε κέρδη περί τα 70 εκατ. ετησίως και ο ΟΣΕ συσσώρευε ζημιές.

……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Κριτήρια Δημοκρατικής Οργάνωσης

In Άρθρα,Πολιτικά on Ιουνίου 27, 2011 at 9:30 πμ

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

Έφαγα 25 χρόνια ζωής, σπουδάζοντας στην θεωρία αλλά και στην πράξη την οργάνωση της ανθρώπινης εργασίας. Σας ομολογώ ότι απελπίστηκα. Κόντρα στα όνειρα μου για συμμετοχή, για αυτονομία, για αυτοδιεύθυνση, για αυτοοργάνωση, ο Έλληνας της μεταπολιτευτικής περιόδου αρνιόταν πεισματικά να αναλάβει την ευθύνη της ενηλικίωσης του. Αρνιόταν να πάρει την υπόθεση επάνω του. Ένοιωθα συχνά πως οι άνθρωποι γύρευαν ένα κάποιο «αφεντικό» να αποθέσουν πάνω του την ευθύνη της διοίκησης και να λουφάξουν ήσυχοι στην ασφάλεια που παρέχει η άρνηση της ριψοκινδύνευσης. Κάθε συγκροτημένη προσπάθεια οργανωτικής απελευθέρωσης, εκχώρησης ουσιαστικών αρμοδιοτήτων, υποκίνησης στην ανάληψη πρωτοβουλιών, ήταν λες και πυροδοτούσε έναν υποσυνείδητο καταχωνιασμένο φόβο απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή αυτοδιεύθυνσης της εργασίας. Σε έρευνα που έκανα, σχεδόν 1 στους 2  εργαζόμενους, έκριναν ως πιο σημαντικό πράγμα στη δουλειά τους, να ξέρουν πως θα υποστούν παρατήρηση-επίπληξη, όταν κάνουν λάθος. Τέτοια ευσυνειδησία ή τέτοια ανασφάλεια;

Οι Έλληνες της μεταπολιτευτικής περιόδου όχι μόνο ανέχονταν, αλλά απαιτούσαν επιπλέον παντού τη διαμεσολάβηση. Διαμεσολάβηση από το δάσκαλο για την πρόσβαση στη γνώση, διαμεσολάβηση από το βουλευτή για την άσκηση της εκχωρημένης πολιτικής τους ελευθερίας, διαμεσολάβηση από τον δικηγόρο για την άσκηση των εκχωρημένων δικαιωμάτων, διαμεσολάβηση από το αφεντικό ή την Επιθεώρηση Εργασίας για την άσκηση της εκχωρημένης κοινωνικής ελευθερίας, διαμεσολάβηση από τον παπά για την εξασφάλιση της μετά θάνατον βασιλείας των ουρανών, διαμεσολάβηση από τον μεταπράτη για την προώθηση της παραγωγής, διαμεσολάβηση από τον διαφημιστή για την επιλογή ενός προϊόντος, διαμοσελάβηση από τον κάθε Πρετεντέρη για να μάθουμε την είδηση, διαμεσολάβηση από τον κάθε ψυχαναλυτή για να ανακαλύψουμε το χαμένο εντός μας, διαμεσολάβηση από τον κάθε ευρωθρεμένο διανοούμενο για να μάθουμε την ιστορία μας. Καταλήξαμε να χρειαζόμαστε διαμεσολάβηση από την κάθε τσατσά για να βρούμε γκόμενα. Όπως ακριβώς τα ανέραστα νήπια. Και εννοώ το ανέραστος με την έννοια του ανίκανου να ριψοκινδυνεύσει στο άθλημα της σχέσης. Του ανίκανου να ωριμάσει και να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του. Έτσι, απαράλλαχτα ίδια, το νηπιακό και εξαρτημένο κρατίδιο, προσδοκά στη διαμεσολάβηση μια των Άγγλων, μια των Γάλλων, μια των Αμερικάνων, μια της Μέρκελ και μια του Τρισέ. Τώρα στα στερνά και του Ισραήλ ή των νεοοθωμανών του Νταβούτογλου.

«Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην», λέει η παράδοση μας. Απλά πράγματα
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό

In Πολιτικά on Ιουνίου 15, 2011 at 10:17 πμ

Αγαπητέ Γιώργο,

Λίγο μετά τις εκλογές του 2009 δήλωνες ότι «είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία». Η πλειοψηφία των υπουργών σου σε στραβοκοιτούσαν και οι αντίπαλοί σου σε χλεύαζαν. Ήσουν μόνος εκείνη την στιγμή. Όμως, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ήσουν αυθεντικός.
Από τότε κύλησε πολύ μολυσμένο νερό στο αυλάκι. Τις ουτοπικές δηλώσεις τις παρέσυρε η αγωνία για την διάσωση της χώρας. Σε ανάγκασε όχι μόνο να σφίξεις τα δόντια, πνίγοντας την ουτοπική σου πλευρά, αλλά και να αποκηρύξεις βασικές σου πεποιθήσεις για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Πιστεύω, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ότι τις αποφάσεις που έλαβες τις πήρες θεωρώντας ότι ήταν οι βέλτιστες μιας γκάμας απαίσιων εναλλακτικών. Και φαντάζομαι ότι ενέτειναν την μοναξιά σου.
Έτσι ήρθαμε στον Μάιο του 2010 όπου σε περίμενε η μεγαλύτερη απόφαση που αναγκάστηκε να πάρει έλληνας πρωθυπουργός σε καιρό ειρήνης. Ξέρεις ότι διαφωνούμε για την ορθότητά της. Δεν έχει σημασία. Σου είπαν ότι ήταν ένα σωσίβιο που μας εξαγόραζε χρόνο ώστε να βρούμε τον δρόμο μας προς στέρεο έδαφος μετά από ένα συγκλονιστικό ναυάγιο. Θεώρησα ότι ήταν ένα τεράστιο βαρίδι που μας σπρώχνει, τόσο εμάς όσο και την υπόλοιπη ευρωζώνη, στον πάτο. Επέλεξες τις συμβουλές των ισχυρών και εκείνων που σε έπεισαν πως, αν μη τι άλλο, το Μνημόνιο αγοράζει πολύτιμο χρόνο. Στον βαθμό που σε γνωρίζω, ξέρω πόσο σε στενοχώρησε η επιλογή σου.
Μήνες τώρα γνωρίζω ότι ξέρεις πως, τελικά, η πορεία του Μνημονίου απέτυχε επειδή η αποτυχία βρισκόταν στο DNA του εγχειρήματος (κι όχι επειδή δεν εφαρμόστηκε όπως μπορούσε να έχει εφαρμοστεί). Εμείς οι οικονομολόγοι, όπως γνωρίζεις εκ πείρας, διαφωνούμε σχεδόν για όλα. Όμως δύο πράγματα μας έχει διδάξει η ιστορία: (1) Τον πτωχευμένο δεν τον σώζεις δίνοντάς του ακριβά δάνεια, και (2) η βαριά λιτότητα δεν μπορεί ποτέ να μειώσει τα ελλείμματα μιας μακρο-οικονομίας που βρίσκεται σε ύφεση και η οποία δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμά της (ιδίως όταν το διεθνές περιβάλλον είναι υφεσιακό).
Μπορεί να ήλπιζες σε κάποιο θαύμα οικονομικό (π.χ. μιας γρήγορη ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας) ή πολιτικό (την επιφοίτηση της κας Μέρκελ από το άγιο πνεύμα) που θα απέτρεπε την σημερινή κατάληξη. Δεν έγινε όμως. Και τώρα καλείσαι, για δεύτερη φορά σε ένα μόλις χρόνο, να πας ακόμα πιο αντίθετα στα πιστεύω σου, στις γνώσεις σου, στο ένστικτό σου. Σου λένε, όπως και πριν ένα χρόνο: «Σκεφτείτε κ. πρωθυπουργέ τι θα γίνει αν δεν πάρουμε τα νέα δάνεια. Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;» Στον βαθμό που σε ξέρω, γνωρίζω πως δαγκώνεσαι.
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Η ιστορία της κομματοκρατίας δεν είναι Ελληνική, η ιστορία της Δημοκρατίας είναι Μόνο Ελληνική

In Άρθρα,Πολιτικά on Ιουνίου 1, 2011 at 2:40 μμ

Αγαπητοί μου φίλοι,

Simone LE BARONΘα ήθελα να αφιερώσω αυτό το γράμμα στον Ρήγα Βελεστινλή ο οποίος πέθανε στο Βελιγράδι τον Ιούνιο 1798. Με την φιλική και διακριτική υποστήριξη μερικών Γάλλων επαναστατών, έτρεφε την ελπίδα να βοηθήσει τον ελληνικό λαό να απελευθερωθεί από τους Τούρκους. Θυσίασε τη ζωή του στο βωμό του ιδανικού του. Σήμερα ο ελληνικός λαός βρίσκεται πάλι υπό κατοχή. Αυτή τη φορά όμως η απειλή δεν έρχεται από την Ανατολή, αλλά από την ίδια την Γαλλία η οποία δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα με την Γερμανία το 1950, δηλαδή τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του συστήματος της κομματοκρατίας. Όταν μπήκε η Ελλάδα στον Ευρωπαϊκό χορό το 1981, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν σας είπε: «Ξέρετε κάτι παιδιά; θα μπούμε στην ΕΟΚ που είναι απλώς και μόνο ένας νόμιμος τρόπος για τις πλούσιες χώρες να εκμεταλλευτούν τις φτωχιές, για να γίνουμε εμείς, μια χούφτα πολιτικών, πλούσιοι και εσείς να ψοφήσετε στην πείνα μέσα σε 15 χρόνια». Σας είπε: «Αγαπητοί μου συμπατριώτες, η χούντα μας έχει γονατίσει, μας έχει υποβαθμίσει στο περιθώριο της Ευρώπης. Είμαστε οπισθοδρομικός λαός, αν μπούμε στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, θα είμαστε κι εμείς μοντέρνοι». Και γίνατε μοντέρνοι…
Το 1974, δεν έγινα χίπισσα για να αποφύγω την καταναλωτική κοινωνία, ήρθα κοντά σας. Μέχρι το 1980 νόμιζα πως είχα βρει τον παράδεισο. Έκανα λάθος, ήταν το καθαρτήριο πριν από την κόλαση. Από το 1989 μέχρι το 1992, έκανα άλλη μια προσπάθεια, μαζί με τον γιο μου αυτή τη φορά. Αλλά… άλλοι μετανάστες με πρόλαβαν. Έφυγα πάλι, δούλεψα στην Ιταλία, την Ελβετία κι επέστρεψα στην Γαλλία δίχως να μπορέσω να προσανατολιστώ. Και τελικά, πήρα την εξής απόφαση: θα ήμουν πολίτις της ελευθερίας, η πατρίδα μου θα ήταν η ελευθερία. Πέρασαν τα χρόνια, μεγάλωσα μαζί με το παιδί μου και κατάλαβα ότι οι ρίζες της ελευθερίας μου βρίσκονται στην Ελληνική Οικουμένη, συνεπώς και ότι η μοναδική πατρίδα μου είναι η Ελληνική Οικουμένη. Και σαν τον Ρήγα, είμαι έτοιμη να θυσιαστώ για αυτή την πατρίδα.
Η παγκοσμιοποίηση, το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ενοχή… Ξέχασα τίποτε;; Ήμασταν όλοι έτοιμοι να βουλιάξουμε, πρώτα οι Γάλλοι και οι Γερμανοί – ύστερα σας ήρθε το τσουνάμι – ευτυχώς μας έσωσαν οι ήρωες του συστήματος. Η ζωή μας κυλούσε μες την καλή χαρά, στις ταβέρνες και με τραγούδια, μας τιμώρησαν διότι απαγορεύεται η χαρά σε αυτό το κόσμο. Μας θύμισαν ότι βρισκόμαστε πλέον στην κόλαση. Στον παράδεισο διασκεδάζουν… Ωστόσο, είχαν ξεχάσει ότι υπάρχει εκείνος ο λαός, ούτε Δύση, ούτε Ανατολή, μόνο Ελλάδα, μια γλώσσα, μια φωνή, μια ψυχή, αυτός ο λαός που χίλιες φορές σαν τον φοίνικα ξαναγεννήθηκε. Αυτός ο λαός που άκουσε τη φωνή του Ευριπίδη ερχόμενη από τα βάθη των αιώνων να λέει: «Εἶναι ἀνόητος αὐτός πού περιφρονεῖ τίς συνθῆκες ζωῆς τῆς πατρίδας του … καί εὐχαριστιέται μέ τό νά μιμεῖται ξένους τρόπους ζωῆς».
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Η Αριστερά δεν ξεκαθαρίζει την θέση της

In Άρθρα,Πολιτικά on Μαΐου 18, 2011 at 9:00 πμ

Μία συνέντευξη με τον Μανώλη Γλέζο (Εφημερίδα Δημοκρατία).

Ο Μανώλης Γλέζος, η ηρωική μορφή της Εθνικής Αντίστασης που μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν την ναζιστική σημαία από το λόφο της Ακρόπολης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «δημοκρατία» μιλάει για το πρόβλημα της μετανάστευσης αλλά και την οικονομική κρίση. Δεν διστάζει να κατακρίνει την Αριστερά για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μετανάστες αλλά και να προτείνει τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε η Ελλάδα να βγει από την κρίση.Διαβάστε αναλυτικά, τις απαντήσεις που έδωσε ο Μανώλης Γλέζος:..

-Κύριε Γλέζο, η Αθήνα είναι ανάστατη από τα επεισόδια που γίνονται μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη από μετανάστες. Η Αριστερά δεν φαίνεται να εκφράζει με όσα λέει τους πολίτες που άρχισαν να κοιτάνε προς την Ακροδεξιά. Τι φταίει;
«Το πρόβλημα είναι μεγάλο. Η κατάσταση σε ορισμένες συνοικίες είναι απαράδεκτη. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν αντιμέτωποι με όλο αυτό το κύμα που εκμεταλλεύεται τους μετανάστες. Οι μαφίες των μεταναστών, τα αποβράσματα των μεταναστών, δεν διστάζω να το πω, δημιουργούν προβλήματα σε βάρος όλων των κατοίκων.

Ποίος ευθύνεται γι’ αυτό όμως; Καταρχάς να δούμε τη ρίζα του κακού. Ευθύνονται όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα αυτές που είχαν αποικίες στις υπό ανάπτυξη χώρες, οι οποίες σταμάτησαν να αποικιοκρατικές αλλά εξακολουθούν να εκμεταλλεύονται αυτές τις χώρες και δεν τις αφήνουν να αναπτυχθούν. Οι οικονομικοί μετανάστες δεν βρίσκουν δουλεία στον τόπο τους και φεύγουν.

Φταίει επίσης η κυβέρνηση, που δεν κάνει ό, τι πρέπει. Έπρεπε να πιάνει τον καθέναν και να τον ρωτά «από πού είσαι;» και αν απαντά λ.χ. «από το Αλγέρι» να τον στέλνει στη Γαλλία! Να πληρώσει εκείνη που είναι αιτία γι’ αυτό. […] Γιατί να την πληρώνουν μόνο οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα και της Κυψέλης και όχι του Ψυχικού και της Φιλοθέης; Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την Αστυνομία ως όργανο καταστολής των κοινωνικών αγώνων, αντί ως όργανο καταστολής της παραβατικότητας. Αν έκανε το δεύτερο δεν θα είχαμε τέτοια εγκλήματα. Θα αποτρεπόταν».
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Υπέρ Βωμών και Εστιών

In Άρθρα,Πολιτικά on Απρίλιος 15, 2011 at 11:35 πμ

*εμού του ιδίου

Κάποτε ζούσαμε και πεθαίναμε μαζί ὑπὲρ βωµῶν καὶ ἐστιῶν.

 Τώρα καταχώνουμε τον σημαντικότερο Βωμό της Πόλης τον Βωμό των 12 Θεών και του Ελέους για να κινούνται αδαείς και αδιάφορες, ασύνδετες και απρόσωπες μάζες στα βαγόνια του τρένου. Βιαστικά άτομα που τρέχουν σπρώχνοντας συνωστιζόμενα στην καθημερινή ρουτίνα της άχαρης ζωής τους.

Άτομα που δεν έχουν 5 λεπτά να «χάσουν» για να κοιτάξουν γύρω τους, και πολύ περισσότερο στο απέραντο κενό που κουβαλούν με τόσο βάρος μέσα τους.

5 λεπτά πολύ σημαντικά για να «χαθούν» από την μετακίνηση όλων αυτών των παραγωγικών μονάδων, καταναλωτών, φορολογουμένων.

Βλέπετε ο Βωμός των 12 Θεών, το σημείο μηδέν μέτρησης των πάντων, ο ομφαλός της Πόλης, το καταφύγιο και άσυλο των Πολιτών δεν αξίζει 5 λεπτά καθυστέρησης για όλες αυτές τις ατομικότητες που περιφέρονται αγοράζοντας και δουλεύοντας.
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ

O ελληνικός δρόμος για τον εξευρωπαϊσμό

In Πολιτικά on Απρίλιος 11, 2011 at 8:20 πμ

του Χρῆστου Γιανναρᾶ

Nα έρθουν σε συνεννόηση οι διάσπαρτες σε όλα τα κόμματα πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με τον τρίπτυχο στόχο: εξορθολογισμός, εξευρωπαϊσμός, εκσυγχρονισμός του ελλαδικού κράτους. Nα προκύψει από τη συνεννόηση μια μελετημένη συνολική πρόταση για την ανασυγκρότηση της χώρας. Kαι να τεθεί η πρόταση σε δημοψήφισμα για έγκριση από τον λαό.

Aυτή τη λύση, μπροστά στη συντελεσμένη καταστροφή και στο αδιέξοδο, εισηγήθηκε ο κ. Aλέκος Παπαδόπουλος μιλώντας στην εκπομπή «Φάκελοι» (ΣKAΪ, 28/3/2011). Kαι δεν νομίζω ότι υπάρχει Eλληνας που να διαφωνεί με την εισήγηση. Kάθε Eλληνας θα ήθελε να δει την πατρίδα του να οργανώνεται ορθολογικά, να προσαρμόζεται δημιουργικά σε καινούργιες απαιτήσεις και στοχεύσεις, να αποκτά την ποιότητα υπηρεσιών που είναι αυτονόητη για τον Eλβετό ή τον Φινλανδό. Nα γίνει η Eλλάδα μια «Δανία του Nότου», θα το ήθελαν όλοι οι πολίτες της – με εξαίρεση βέβαια τους ψυχοπαθολογικά αεροβάμονες νοσταλγούς του σταλινισμού.
……………………………………………… ΣΥΝΕΧΕΙΑ